Saturday, 5 March 2011

Ο θάνατος μιας καρδιάς





Ο θάνατος μιας καρδιάς

Η καρδιά ακούει τα λόγια σου. Η καρδιά ακούει τα λόγια περαστικών ανθρώπων. Η καρδιά ακούει όσα δεν ακούν τα αυτιά σου. Και πονάει γιατί είναι μικρή και ξέμαθη, ευγενική και καλομαθημένη.

Γιατί θέλει να την αφήσουν στην ησυχία της, να πονέσει ώσπου να τρυπήσει και όταν σπάσει και γεμίσει τον κόσμο με την υγρή μπογιά της θα χαίρεται ανήμπορη που ενώθηκε μαζί του.
























--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

*Κάποιος που τυχαίνει να διαβάζει το χρονολόγιο θα μπορούσε να σκεφτεί ότι το 2011 ήταν χρονιά ποίησης. Όχι, έτυχε. Γενικώς γράφω πεζά και δεν θεωρώ τον εαυτό μου ποιήτρια. Όσο για την (έτσι κι αλλιώς μικρή) παραγωγή του 2011 ήταν ακριβώς από αντίδραση στη μεγάλη παραγωγή πεζού λόγου. Η οποία είναι αφανής. Γιατί σαν θεωρητικό μυαλό επέλεξα σχολή από την οποία οι εργασίες που έχω απαιτούν μεγάλη σπατάλη έμπευσης.

No comments:

Post a Comment