Tuesday, 5 May 2015

Το μαύρο μας το χάλι





Το μαύρο μας το χάλι


Καλά δεν πάνε οι δουλειές και είπα να μας σώσω  
και κάθισα και σκέφτηκα πώς θα μας ξεχρεώσω.  
Προτάσεις έχω πάμπολλες και πρώτα απ' όλα μία,  
να έχουμε πάντα ρευστό και δέσμευση καμία.
Να φύγουμε εις τα βουνά, να πάρουμε τα όρη  
για να 'ρθει η ανάπτυξη σε κάθε κωλοχώρι.  
Να φύγουν οι ξένοι από δω κι απ' την Μανωλάδα,  
παίρνουν δουλειές της απλυσιάς, δεν βάζουν καν μπουγάδα· 
μια φορά ένας Ινδός - που έτρωγε φασολάδα -
πλησίασε, τον μύρισα, και έπαθα ζαλάδα.  
Σαν τον θειό απ' το χωριό, που τρώγει τα ρεβίθια
μα η πορδή η ελληνική... ευωδιάζει – αλήθεια! 
Το μάθαμε και στο σχολειό, άφθαστο το έθνος σ' όλα!  
εμείς πρώτοι θα βρήκαμε ως και την κόκα-κόλα. 
Μήτε κοντοί πολύ είμαστε, σκούροι ή και Εβραίοι  
απ' όλα αυτά γλιτώσαμε -εκτός από τα χρέη!  
Έχω σπίτι, εξοχικό και στην πλαγιά μια στάνη  
με όλο αυτό το ηλεκτρικό, καλύτερα μποστάνι!  
Έχω και τζιπ αγροτικό που δεν μπορώ να δώσω 
με ξέρει όλη η γειτονιά, την φτώχεια θα δηλώσω; 
Σαν τον πλούσιο ξάδερφο -σε σπιταρόνα μένει  
πολιτικός μηχανικός, στην κρίση πώς τα φέρνει;
Μου έκαναν εντύπωση τα τόσα μεγαλεία 
και πήγα και ερώτησα φίλο στην Εφορία. 
- Μα πώς και τον πλερώνουνε τον ΕΝΦΙΑ το ρημάδι; 
και μου λέει “θα κάνουν το σκατό τους παξιμάδι”.
Λοιπόν παιδιά σας χαιρετώ κι αμήν να βρούμε τρόπο 
με νου που έχουμε λαμπρό να σώσουμε τον τόπο!  




* δεν νομίζω ότι είναι αστείο... Κάθε φορά που πάω να γράψω κωμωδία μου βγαίνει πίκρα. Φταίει η άποψη που έχω για τον κόσμο μάλλον.



No comments:

Post a Comment