Tuesday, 21 June 2011

POWER OFF




Αυτό το κείμενο το έχω στείλει σε δύο διαγωνισμούς, όχι επειδή το θεωρώ αριστούργημα, αλλά επειδή το θέμα είναι μοντέρνο, για το ίντερνετ και το ζητούσαν. Εγώ το είχα γράψει ασχέτως των διαγωνισμών και πιστεύω ότι είναι καλογραμμένο και με νόημα.





POWER OFF

Είναι εννιά η ώρα το βράδι. Έξω έχει ήδη σκοτεινιάσει και ο Πέτρος είναι μόνος. Μόνος στο δωμάτιο που νοικιάζει σε αυτήν την ξένη πόλη που ήρθε να σπουδάσει. Δε δουλεύει, πηγαίνει λίγες ώρες στο πανεπιστήμιο αλλά δεν του αρέσει ούτε η μεγάλη πόλη, ούτε η σκοτεινή βιβλιοθήκη.
Η οθόνη του υπολογιστή είναι φωτεινή, σαν την ελπίδα, και εκεί, μέσα σε σε ένα φλύαρο και ασυνάρτητο παραλήρημα κειμένων και εικόνων, ψάχνει. Ψάχνει κάποιον να ταιριάζει, ή τουλάχιστον να τον ακούσει με γνήσιο ενδιαφέρον, ή έστω να μπορέσει να συνδεθεί, με κάποιο τρόπο, με τη δικιά του ζωή. Να γίνει ο δικός του ο πιο σημαντικός συνδυασμός ανάμεσα στα άπειρα ηλεκτρικά σήματα που περνάνε από υπολογιστή σε υπολογιστή.
Το trelokoritso89 αναρωτιέται αν το αγόρι που εκείνη απάτησε με ένα φίλο του τη θέλει ακόμα. Της είπε ότι δε θέλει σχέση αλλά βρίσκονται, όχι πολύ τακτικά, και τότε αυτός είναι πολύ τρυφερός.  Ο Πέτρος την έκλεισε γρήγορα με μια δικαιολογία.
Η Blonde_Passion  έχει πολλά προβλήματα με την πεθερά της. Και με τον άντρα της που δεν την υπερασπίζεται και που βλέπει συνέχεια τσόντες. Τις προάλλες της είπε να πηγαίνει να μένει πού και πού στους δικούς της, προτιμά τις Κυριακές. Aυτή ήταν που είχε πει στον Πέτρο πως τα κύτταρα του οργανισμού μας αναγεννιούνται κάθε εφτά χρόνια. Και σε εφτά χρόνια από τώρα η ίδια θα ζει σε έναν άλλο κόσμο. Αυτό το πράγμα που ονομάζουμε κόσμος όμως, του είπε, θα είναι κάθε φορά το πλαίσιο για να δείξουμε πόσο συναρπαστική μπορεί να γίνει η μοναξιά και η αποξένωση.
Η AnnaDM ρωτάει γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε σχέσεις σήμερα. Η ίδια, είναι καταδικασμένη. Γιατί και οι επιλογές και ο χαρακτήρας της είναι λάθος. Δεν ξέρει αν αξίζει να προσπαθεί για κάτι. Ο Πέτρος της είπε ότι πολλές φορές μπορεί να κάνουμε αυτό που είναι σωστό και το αποτέλεσμα να είναι να δυστυχούμε. Η δυστυχία της, όμως, δεν πρέπει να έχει σχέση με την αυτοεκτίμησή της. Ο ίδιος μάλιστα αγαπά τους δυστυχισμένους ανθρώπους, αλλά αυτό δεν της το είπε. Ίσως γιατί και ο ίδιος αισθάνεται κάποιες φορές δυστυχισμένος.
Και είναι και η Miss_Paola, η Paola που θέλει να γίνει καλύτερη. Μένει με το αγόρι της που την χτυπά, μόνο και μόνο από ευγένεια και πίστη. Ναι, πίστευε ο Πέτρος, υπάρχουν και τέτοιες αγαθές ψυχές που θεωρούν ότι η ζωή είναι ένα θαύμα μόνο και μόνο για τις στιγμές έκπληξης που νοιώθουμε όταν βρισκόμαστε κοντά με κάποιον άλλον. Οποιονδήποτε άλλον, όμως. Με τον Πέτρο συμφώνησαν να βάλει ένα τέλος στις υποχωρήσεις της και να μην είναι πια θύμα. Τώρα ο Πέτρος διαβάζει το e-mail της που του λέει ότι τα ξαναβρήκε με τον πρώην της. Έξι μήνες και τριάντα δύο e-mail όλα στράφι!
 Την Πωλίνα ο Πέτρος την ήξερε καλά. Είχε κάνει ένα απλό search στο google που ήταν αρκετό για να βρει τη φωτογραφία της στο facebook και να δει ότι είναι όμορφη. Μια ευγενική ομορφιά, όπου το πρόσωπό της έγραφε ότι ήταν καλός άνθρωπος. Την έκανε φίλη. Είχε τυπώσει μερικές φωτογραφίες της και τις συνομιλίες τους και τις είχε κρατήσει στο πρώτο συρτάρι του γραφείου του.
Μερικές φορές ο Πέτρος αναρωτιόταν αν ήταν όντως άνθρωποι αυτοί που του στέλνανε αυτά τα μηνύματα ή αν είναι παγιδευμένος σε κάποιο παντοδύναμο σύστημα, όπου ο υπολογιστής παράγει κείμενα κατά τις ανάγκες αυτής της διαδικτυακής, εικονικής κοινωνίας. Έτσι δε θα χρειαζόταν να νοιάζεται για την Πωλίνα.
Και τώρα αυτό το μικρό κείμενο, που από τη γραφή του θα το αναγνώριζε μέσα από χιλιάδες άλλα... Αυτή, η Πωλίνα του, τον προδίδει με τον πρώην εραστή της... Όσα είπανε ήταν μια φούσκα χωρίς ουσία που τριγυρνάει στα καλώδια του παγκόσμιου ιστού. Τόσες ώρες για αυτήν... πρέπει να υπάρχει! Η Πωλίνα, πρέπει, είναι αναγκαίο να είναι αληθινή!
Και εάν είναι να τελειώσει η επαφή τους... τότε το πιο σωστό θα ήταν να τελειώσει και στην πραγματικότητα, ολοκληρωτικά και ανθρώπινα. Από κοντά. Αλλά ήταν πολύ θυμωμένος μαζί της για την δει από κοντά. Λοιπόν, αν τη σκότωνε θα έκανε καλό και στους δύο. Εκείνος θα ήταν όντως μόνος, χωρίς ψευδαισθήσεις, και εκείνη θα απαλλασσόταν από την άθλια ύπαρξή της, αυτή που δέχεται να μην της δίνουν οι άλλοι καμία αξία... Τη σώζει που είναι πολύ μακριά και ώσπου να αρχίσει να το σχεδιάζει ο Πέτρος, θα καταλαγιάσει ο θυμός του και θα αποφασίσει ότι δεν είναι δολοφόνος.
Αυτός ο θυμός γίνεται πίκρα. Μία πίκρα τυφλή που στο βάθος ζητά και αυτή δικαίωση και έτσι όλα περιστρέφονται γύρω από το ποιός είναι ο Πέτρος και τί του έκανε η Πωλίνα. Θα φτιάξει άλλο προφίλ στο facebook,  να γίνει φίλος της, να την κάνει να τον ερωτευτεί και μετά να την παρατήσει. Ή μάλλον όχι... καλύτερα να φτιάξει γυναικείο προφίλ, να γίνει φίλος με τον άθλιο γκόμενό της. Και να του κάνει τί;..
Είχε λόγο που δε γινόταν δολοφόνος, πόσω μάλλον είχε λόγο που δε θα άφηνε τα παράθυρα με τα πρόσωπά τους να μπούνε και να μείνουνε στην οθόνη του... Μια οθόνη που με κόπο κρατάει καθαρή μετά από τόσα downloads, αλλά σίγουρα είναι πιο καθαρή από το δωμάτιό του.

Ο λόγος είναι πως δεν πίστευε σε τίποτα. Δεν είναι ότι δεν πίστευε πια στη δικαιοσύνη, αλλά δεν πίστευε ούτε καν στην ικανότητα των ανθρώπων να παίρνουν ικανοποίηση. Η εκδίκηση δε θα του έφερνε ικανοποίηση, μόνο περισσότερες αναμνήσεις από γεγονότα στα οποία ο ίδιος θα ήταν πρωταγωνιστής. Γεγονότα που θα έπρεπε να επεξεργαστεί επιπλέον της ανάμνησης της Πωλίνας.

 Όχι, θα κοιτούσε τον εαυτό του και θα άφηνε την Πωλίνα στη μοίρα της. Θα έπρεπε να βρει έναν τρόπο να την ξεπεράσει. Κοίταζε τον υπολογιστή ερωτηματικά για λίγη ώρα ώσπου αποφάσισε να συνδεθεί στο blog του, έγραψε την ιστορία του, με αρκετά διαφορετικά στοιχεία, και αμέσως μόλις την ανάρτησε σταμάτησε να περιμένει κάποιο σχόλιο.

Το κενό μέσα του τού έλεγε ότι οποιαδήποτε απάντηση από οποιοδήποτε Πέτρο δε θα άλλαζε αυτή τη σιγουριά της μοναξιάς που μόλις τώρα απέκτησε.

Μετά από λίγο έσβησε την οθόνη και πάνω στο μαύρο της χρώμα καθρεφτίστηκε το πρόσωπό του. Όχι πολύ καθαρό, αλλά τουλάχιστον με πολύ λιγότερες ατέλειες.



Power Off.



 * το διήγημα έχει δημοσιευτεί και στην ηλεκτρονική πλατφόρμα easywriter αλλά για να το κατεβάσετε πρέπει να κάνετε εγγραφή.  

No comments:

Post a Comment